Imieniny:
                    

Adres

Dokumenty

Wzory dokumentów

Hymn

Patron

Biblioteka

Świetlica

Sport

 

Plan lekcji

Zajęcia pozalekcyjne

Dzwonki

Podręczniki

Projekty gimnazjalne

Kasy oszczędności

Samorząd

Gazetka

 

Kadra

 

Rada Rodziców

Pedagogika

Psychologia w pigułce

 

Język angielski

Udział w projektach

 

 

 

Szkoła dobra dla dzieci ze specjalnymi potrzebami jest lepszą szkołą dla wszystkich”
                                                                                                               Benght Linquist

  

Prawo każdego człowieka – a więc i osoby niepełnosprawnej – do pełnego uczestnictwa i równych szans w życiu społecznym to główne założenie międzynarodowych dokumentów dotyczących praw człowieka. Do najważniejszych z nich należą:

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (1948)

Konwencja Praw Dziecka (1989)

Światowa Deklaracja Edukacji dla Wszystkich (1990)

Standardowe Zasady Wyrównywania Szans Osób Niepełnosprawnych (1993)

Deklaracja z Salamanki – Wytyczne dla Działań w zakresie Specjalnych Potrzeb Edukacyjnych (1994)

Kluczowym zagadnieniem powyższych dokumentów jest idea edukacji i szkoły przyjaznej dla wszystkich dzieci, a więc i tych o specjalnych potrzebach edukacyjnych, wynikających zarówno  z niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej czy społecznej.

„Państwa powinny uznać zasadę równych szans edukacyjnych – na poziomie podstawowym, średnim i wyższym dla dzieci, młodzieży i dorosłych z niepełnosprawnościami – organizowanych w warunkach integracji. Powinny one zagwarantować, by edukacja osób niepełnosprawnych stanowiła integralną część systemu oświaty”.[1]

  • każde dziecko ma fundamentalne prawo do nauki i należy dać mu szansę osiągnięcia i utrzymania odpowiedniego poziomu kształcenia;

  • każde dziecko ma indywidualne cechy charakterystyczne, zainteresowania, zdolności i potrzeby w zakresie nauczania;

  • systemy oświaty powinny być tworzone, a programy edukacyjne wdrażane z uwzględnieniem dużego zróżnicowania tych cech charakterystycznych i potrzeb;

  • dzieci posiadające specjalne potrzeby edukacyjne muszą mieć dostęp do zwykłych szkół, które powinny przyjąć je w ramach prowadzenia nauczania stawiającego dziecko w centrum zainteresowania i mogącego zaspokoić jego potrzeby;[2]

 Integracja w szkole

Mówiąc o integracji w szkole mamy na myśli integrację społeczną. „Integracja społeczna (osób niepełnosprawnych) – idea, kierunek przemian oraz sposób organizowania zajęć i rehabilitacji osób niepełnosprawnych, wyrażające się w dążeniu do stworzenia tym osobom możliwości uczestniczenia w normalnym życiu, dostępu do tych wszystkich instytucji i sytuacji społecznych, w których uczestniczą pełnosprawni oraz do kształtowania pozytywnych ustosunkowań i więzi psychospołecznych między pełnosprawnymi i niepełnosprawnymi. Integrując społecznie dzieci niepełnosprawne, stwarzamy im warunki, aby mogły one wychowywać się w swojej rodzinie, uczyć się w szkole powszechnej, wzrastać w naturalnym środowisku wśród pełnosprawnych rówieśników.”[3]

 

Korzyści z wynikające z integracji

Na tworzeniu klas integracyjnych korzystają nie tylko osoby niepełnosprawne, ale ogół społeczności szkolnej. Integracja sprzyja przede wszystkim wszechstronnemu rozwojowi wszystkich uczniów, gdyż dostarcza różnorodnych doświadczeń stymulujących ich rozwój społeczno-emocjonalny. Niewątpliwym atutem jest praca w małych zespołach klasowych. Pozwala to nauczycielom na dokładniejsze poznanie każdego podopiecznego, co w efekcie umożliwia szeroko rozumianą indywidualizację procesu edukacyjno-wychowawczego.

 

Uczniowie niepełnosprawni uczęszczając do szkoły masowej:

  •  mają możliwość nauki w naturalnym środowisku szkolnym w oparciu o programy dostosowane do dynamiki ich rozwoju, możliwości i tempa pracy,

  • wspólnie z innymi uczniami podejmują różne działania na zasadzie partnerstwa i w poczuciu współodpowiedzialności za sukcesy i porażki, uczą się akceptować swoją inność i radzić sobie z trudnościami wynikającymi z niepełnosprawności,

  • mogą liczyć na pomoc innych uczniów oraz całego personelu,

  • znajdują kolegów i przyjaciół wśród sprawnych rówieśników.

 Uczniowie sprawni w kontakcie z kolegami niepełnosprawnymi:

  •  traktują niepełnosprawność jako zjawisko naturalne, nie budzące zdziwienia czy strachu,

  •  uczą się zauważać potrzeby i ograniczenia innych oraz nieść im pomoc, stają się bardziej wyrozumiali,

  •  nabywają umiejętność współpracy w grupie, zawierają bliższe znajomości i przyjaźnie z uczniami  niepełnosprawnymi,

  •  uczą się szacunku dla własnego zdrowia.

Dla nauczycieli to także nowe doświadczenia. W klasie integracyjnej pracuje dwóch nauczycieli: prowadzący i wspomagający. Praca w takim oddziale wymaga od nich pełnej i ścisłej współpracy. Wspólnie planują zakres oddziaływań edukacyjno-wychowawczych dostosowanych do potrzeb i możliwości poszczególnych uczniów, dokonują korekt i poszukują nowych rozwiązań.

Integracja to również korzyści dla rodziców uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Oferta szkół w zakresie zajęć specjalistycznych dla dzieci niepełnosprawnych eliminuje konieczność dodatkowego wożenia dzieci na takie zajęcia do różnych placówek. Uczniowie mogą także korzystać ze świetlicy szkolnej. Rodzice uczniów niepełnosprawnych mogą liczyć na osobisty kontakt ze specjalistami, pomoc i wsparcie z ich strony.

 

 Integracja w naszej placówce

Od września 2004 roku w naszej placówce otworzono pierwsze oddziały integracyjne – klasę I i II.

Uruchomienie klas integracyjnych w naszej placówce wymagało odpowiednich przygotowań:

  •   już kilka lat wcześniej przy wejściu do szkoły wybudowano podjazd dla osób poruszających się na wózkach oraz   wydzielono toaletę dla uczniów niepełnosprawnych,

  •   wygospodarowano salę do zajęć specjalistycznych, której wyposażenie jest sukcesywnie wzbogacane,

  •   zatrudniono pedagogów specjalnych,

  •   wszyscy nauczyciele uczestniczyli w szkoleniach i warsztatach dotyczących nauczania i wychowania integracyjnego,

  •   nawiązano ścisłą współpracę z Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną w Sulejówku,

  •   nawiązano współpracę z placówką integracyjną w Ząbkach,

  •   powołano zespół do spraw integracji.  

Zasady naboru uczniów

Do klas integracyjnych przyjmowane są dzieci:

  • na wniosek rodziców oraz w oparciu o specjalistyczne orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane przez zespół orzekający działający w publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej,

  • z różnymi rodzajami niepełnosprawności i dysfunkcjami,

  • pełnosprawne zakwalifikowane w wyniku obserwacji poczynionych przez wychowawcę oddziału przedszkolnego, pedagoga szkolnego, psychologa, rokujące dobre wyniki w nauce.

Liczebność oddziałów integracyjnych nie przekracza 15 uczniów, w tym 3 do 5 uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Na zajęciach obecni są dwaj nauczyciele: nauczyciel kształcenia zintegrowanego i pedagog specjalny. Działania obu pedagogów są wspólnie planowane i realizowane.  Uczniowie pracują w oparciu o wspólny program nauczania, który jest modyfikowany do potrzeb i możliwości każdego ucznia, w zakresie treści, metod oraz tempa pracy. Na zajęciach dzieci zdrowe i niepełnosprawne razem podejmują różnorodne działania, są partnerami w dążeniu do celu, wspólnie przeżywają sukcesy i niepowodzenia. Uczniowie niepełnosprawni są współuczestnikami wszystkich wycieczek i imprez oraz współorganizatorami uroczystości klasowych i szkolnych.

W naszej placówce organizowane są specjalistyczne zajęcia dostosowane do potrzeb uczniów:  rewalidacyjne, korekcyjno-kompensacyjne, logopedyczne, terapeutyczne, socjoterapeutyczne i reedukacyjne. Dzieci mają możliwość korzystania z obiadów szkolnych (w tym również nieodpłatnych), z zajęć organizowanych w świetlicy szkolnej oraz świetlicy terapeutycznej „Gniazdo”.

Szkoła nastawiona jest na szeroką współpracę z rodzicami. W tym zakresie :

  •         zapewnia dostęp do odpowiedniej informacji na temat integracji,

  •         na zasadzie partnerstwa czynnie włącza rodziców w życie szkoły,

  •         pomaga w rozpoznawaniu potrzeb dzieci, planowaniu pracy wychowawczej,

  •         umożliwia kontakt ze specjalistami i właściwymi instytucjami.

Serdecznie zapraszamy i zachęcamy rodziców i uczniów

do skorzystania z naszej oferty.

 

opracowała – Maria Nycz

 (wychowawczyni klasy integracyjnej)

 

1] Standardowe Zasady Wyrównywania Szans Osób Niepełnosprawnych (1993)

[2] Deklaracja z Salamanki – Wytyczne dla Działań w zakresie Specjalnych Potrzeb Edukacyjnych (1994)

[3] A. Maciarz Dziecko niepełnosprawne. Podręczny słownik terminów, Wydawnictwo „Verbum”, Zielona Góra 1996, s. 33


„BOGATSI  O  JEDEN  CHROMOSOM”

Drodzy Uczniowie,

    21 marca jak co roku powitaliśmy wiosnę. Tego dnia  obchodzone jest również inne święto – Światowy  Dzień  Zespołu  Downa. Zostało ono ustanowione w 2005 roku  z inicjatywy Europejskiego Stowarzyszenia Zespołu Downa, a pomysłodawcą był Stylianos E. Antonarakis – genetyk z uniwersytetu w Genewie. Data corocznych obchodów nie jest przypadkowa – dzień 21 marca patronuje rozpoczynającej się wiośnie i narodzinom ludzi niezwykłych. Wybór tej daty jest w pełni świadomy. Wada ta bowiem polega na tym, że w 21. parze chromosomów osoby z zespołem Downa zamiast dwóch, mają 3 chromosomy (inna nazwa wady to trisomia 21).  Z  okazji  Światowego Dnia Zespołu Downa na całym świecie odbywają się imprezy, których celem jest zwiększenie świadomości społecznej dotyczącej tego zespołu, propagowanie praw i dobra ludzi z tą wadą genetyczną i integracja z nimi. 

      Osoby z zespołem Downa mają mniejsze zdolności poznawcze niż dzieci  zdrowe. Wahają się one od lekkiej do umiarkowanej niepełnosprawności intelektualnej. Mają wiele cech charakterystycznych dla tego zespołu chorobowego, najbardziej znane to: migdałowaty kształt oczu, pojedyncza bruzda dłoniowa (zamiast podwójnej bruzdy jak u większości ludzi), krótsze kończyny, osłabione napięcie mięśniowe oraz wystający ,bruzdowaty język. U osób z zespołem Downa istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia: ciężkiego zapalenia płuc i  wad wrodzonych serca. Jest u nich wiele fizjologicznych i genetycznych ograniczeń, których nie można pokonać. Jednak ostateczny stopień rozwoju i komfortu życia dziecka z zespołem Downa zależy od działań inicjowanych  już we wczesnym dzieciństwie oraz w dalszym  życiu, tj. prawidłowa opieka lekarska, akceptacja i zaangażowanie rodziny oraz edukacja szkolna i szkolenie zawodowe. Prawie wszystkie dzieci z zespołem Downa wychowują się i dorastają w rodzinie, uczęszczają do przedszkoli i szkół o specjalnym programie nauczania. Wiele zdobywa uprawnienia do wykonywania prostego zawodu, pracuje i prowadzi w miarę samodzielne życie. Dorośli, którym nie udało się osiągnąć aż tak wysokiego stopnia samodzielności mieszkają w specjalnych domach dla osób z lekkim upośledzeniem umysłowym pod opieką wychowawców. Niektórzy z nich zawierają związki małżeńskie. Osoby te, tak jak wszyscy inni, mają swoje potrzeby, nadzieje i marzenia, powinniśmy tylko to wiedzieć i o tym pamiętać. Każda osoba z zespołem Downa posiada indywidualny charakter. Jedni są spokojni, cisi, nieśmiali, preferujący spokojny tryb życia, a inni  pewni siebie, lubiący kontakty towarzyskie, otwarci, uprawiający sport. Wielu z nich posiada wszelakie talenty: jedni są umuzykalnieni, drudzy mają dużą zdolność naśladowczą, inni zaś osiągają sukcesy w sporcie. Wśród osób z zespołem Downa są tzw. gwiazdy, czyli osoby  znane i popularne. W Polsce chyba najbardziej rozpoznawalnym  chłopcem z tą wadą genetyczną jest Piotr Swend. To aktor niezawodowy, znany z roli Macieja Kowalika -Lubicza w serialu „Klan”. (wywiad z nim i z jego mamą można obejrzeć pod linkiem:  https://www.youtube.com/watch?v=clR3gvfLT2Y

Jeśli chcecie poznać  inne znane osoby z zespołem Downa, serdecznie polecam, wymieniając poniżej wybrane ich nazwiska i  podając niektóre linki. Zachęcam również do samodzielnego poszukiwania wiedzy o tych NIEZWYKŁYCH ludziach. Jest wiele ciekawych książek, materiałów, filmików, zdjęć itp. na temat dzieci i dorosłych  z zespołem Downa.

  • Pascal Doquenne - belgijski aktor. Zagrał w trzech filmach i jako pierwszy aktor  z  tą wadą genetyczną otrzymał Złotą Palmę za rolę George'a w filmie „Ósmy dzień”.

  • Lauren Potter - amerykańska aktorka , najbardziej znana z roli Becky Jackson w serialu musicalowym „Glee”. W 2011 roku Barack Obama  mianował  ją doradcą do spraw osób z zespołem Downa.

  • Chris Burke - amerykański aktor, zasłynął rolą Corky'ego (Charlesa Thatchera) w telewizyjnym serialu „Dzień za dniem”, występował również w innych filmach i programach TV. Otrzymał  nominację do ”Złotego Globa „ dla najlepszego drugoplanowego aktora w serialu  https://www.youtube.com/watch?v=9aJFSpkxjtY

  • Filip Woźniak – syn znanego piosenkarza (min. autora „Zegarmistrza światła” i melodii rozpoczynającej film „Plebania”) śpiewa i gra na gitarze.   http://www.mat.pl/48081,tadeusz-wozniak-nagral-piosenke-o-swoim-synu-z-zespolem-downa-mamela-ma-odklamac-stereotypy-wywiad

  • Miguel Tomasin - piosenkarz w argentyńskim zespole Reynols  http://www.youtube.com/watch?v=JJxePKu6jcs

  • Bobby Brederlow -  niemiecki aktor

  • Max Lewis -  aktor

  • Judith Scott -  artystka

  • Adam i Lucy Stewart  - (rodzeństwo) zdobyli kilka medali w pływaniu na Mistrzostwach Świata we Włoszech.

  • Wielu znanych ludzi w świecie ma ( lub miało) dzieci z zespołem Downa.

  • Charles  de Gaulle –  francuski polityk i teoretyk wojskowości,  były prezydent Francji,  miał córkę Annę.

  • Karol Darwin - angielski przyrodnik, twórca teorii ewolucji. Miał synka Charlsa Waringa,  który żył tylko 18 miesięcy i był jego dziesiątym  dzieckiem.

  • José Alberto Pujols Alcántara – słynny  amerykański baseballista pochodzenia dominikańskiego. Ma adoptowaną córkę Isabellę Pujols, która stała się inspiracją dla Fundacji Rodziny Pujols.

  • Gromosław Józef Czempiński   – szef  Urzędu Ochrony Państwa w latach 1993–1996, generał brygadyw stanie spoczynku, ma dorosłego już syna.

Szacuje się, że w Polsce żyje 60 tys. osób z zespołem Downa, stanowią oni ok. 1,4‰ Polaków.

Wszyscy ONI, znani i nieznani, wymagają należnego im  szacunku i wsparcia ze strony zdrowych rówieśników. Pamiętajmy, że najbardziej potrzebna im jest ludzka akceptacja, serdeczność i szczery uśmiech.

P.S.  Z okazji  Światowego Dnia Zespołu Downa pragnę złożyć  wszystkim osobom, zmagającym się z tą chorobą, najlepsze życzenia - pozytywnej energii na co dzień ,wiele zrozumienia  od innych oraz tego, by mieli siłę walczyć z przeciwnościami losu. Mam  nadzieję, że i Wy, Drodzy Uczniowie, również dołączacie się do moich życzeń.                                

  Ewa Kamila Jabłońska  

 

 

Copyright © 2005-2015