STRONA GŁÓWNA

HISTORIA SZKOŁY

PATRON

HYMN SZKOŁY

OSIĄGNIĘCIA

KADRA PEDAGOGICZNA

PLAN LEKCJI

SAMORZĄD SZKOŁY

REGULAMINY

ŚWIETLICA

BIBLIOTEKA

ABSOLWENCI

KRONIKA SZKOŁY

• Do 2007

• 2007 - 2008

• 2008 - 2009

• 2009 - 2010

CIEKAWE LINKI

ZAJĘCIA DODATKOWE

Wykaz podręczników

2010/2011   !!!

klasy 0 - 3

klasa 4

klasa 5

klasa 6

klasa 1 gim.

klasa 2 gim.

klasa 3 gim.

Stefan Czarniecki herbu Łodzia (ur. w roku 1599 w Czarncy koło Włoszczowy - zm. 16 lutego 1665

w Sokółce na Ukrainie) wybitny polski dowódca wojskowy; wojewoda ruski od roku 1657, kijowski

od  1664, hetman polny koronny (1665).

  W wojsku polskim od 1621, walczył pod komendą Stanisława Koniecpolskiego w czasie kampanii

szwedzkiej (1626-29), a potem w walkach z Bohdanem Chmielnickim (1648-55).

 Niestety podczas bitwy pod Żółtymi Wodami dostał się do niewoli tatarskiej i został

wywieziony na Krym. W roku 1649 został wykupiony z niewoli. Walczył później

wielokrotnie z kozakami i wojskami tatarskimi, odnosząc liczne rany.

  W czasie Potopu szwedzkiego (1655-1660) pozostał wierny królowi i w znacznym

stopniu to dzięki niemu Jan Kazimierz mógł, po pokonaniu Szwedów, powrócić  

do Polski na tron. Wykazał kunszt dowódczy i strategiczny wypracowując

i doprowadzając do doskonałości technikę wojny podjazdowej ("wojna szarpana"),

głównie prowadzonej dzięki oddziałom partyzanckim. W roku 1655 bronił przez

3 tygodnie Krakowa, jednak pozbawiony posiłków musiał opuścić miasto.

Później mianowany niezależny dowódcą objął prowadzenie całej kampanii.

Początkową  klęska w bitwie pod Gołębiem 18 lutego 1656 roku, spowodowała

 zmianę taktyki obranej przez Czarnieckiego. W walkach ze Szwedami brały także

udział oddziały chłopskie, które Czarniecki wezwał do walki. Pokonał wojska szwedzkie pod Warką

(1656) Bydgoszczą i Tucholą.

      Dzięki niemu wojska sprzymierzeńca Szwedów, Jerzego II Rakoczego skapitulowały pod Czarnym

Ostrowem w 1657 roku. W końcu wojska szwedzkie ustępowały z terytorium Polski, ale Czarniecki

walczył z nimi dalej na Pomorzu. W latach 1658-59 był dowódcą oddziałów polskich w wyprawie do Danii

przeciw wojskom szwedzkim Karola X Gustawa.

Po wojnie ze Szwedami Czarniecki został wezwany na wschodnie rubieże Rzeczypospolitej gdzie w roku 1660  pobił armię rosyjską pod Połanką i Basią. Sejm z roku 1661 podziękował Czarnieckiemu za jego wojenne zasługi. Zmarł wkrótce po mianowaniu go na hetmana polnego koronnego w 1665 roku. Jest pochowany w rodzinnej wsi Czarńca w pięknym kościele ufundowanym przez niego samego. Na przeciwko kościoła w Czarńcy park dworski z kamieniem, upamiętniającym Czarnieckiego.

      Stefan Czarniecki jest polskim bohaterem narodowym i wzorem patriotyzmu. Tekst polskiego hymnu narodowego wspomina jego imię.

Literatura naukowa: Stefan Czarniecki, Adam Kersten, 1599-1665, Warszawa 1963 Historia Stefana na Czarncy Czarnieckiego Wojewody kijowskiego hetmana polnego koronnego przez Ks. Michała Krajewskiego.

do góry