Imieniny:
                   

Adres

Dokumenty

Wzory dokumentów

Rekrutacja  2016/2017

Hymn

Patron

Biblioteka

Świetlica

Sport

 

Plan lekcji

Zajęcia pozalekcyjne

Dzwonki

Podręczniki

Projekty gimnazjalne

Kasy oszczędności

Samorząd

Gazetka

 

Kadra

 

Rada Rodziców

Pedagogika

Psychologia w pigułce

 

Język angielski

Udział w projektach

 

 

      Stefan Czarniecki herbu Łodzia (ur. w roku 1599 w Czarncy koło Włoszczowy - zm. 16 lutego 1665 w Sokółce na Ukrainie) wybitny polski dowódca wojskowy; wojewoda ruski od roku 1657, kijowski od  1664, hetman polny koronny (1665).

     W wojsku polskim od 1621, walczył pod komendą Stanisława Koniecpolskiego w czasie kampanii szwedzkiej (1626-29), a potem w walkach z Bohdanem Chmielnickim (1648-55).

     Niestety podczas bitwy pod Żółtymi Wodami dostał się do niewoli tatarskiej i został wywieziony na Krym. W roku 1649 został wykupiony z niewoli. Walczył później wielokrotnie z kozakami i wojskami tatarskimi, odnosząc liczne rany.

     W czasie Potopu szwedzkiego (1655-1660) pozostał wierny królowi i w znacznym stopniu to dzięki niemu Jan Kazimierz mógł, po pokonaniu Szwedów, powrócić  do Polski na tron. Wykazał kunszt dowódczy i strategiczny wypracowując i doprowadzając do doskonałości technikę wojny podjazdowej ("wojna szarpana"), głównie prowadzonej dzięki oddziałom partyzanckim. W roku 1655 bronił przez 3 tygodnie Krakowa, jednak pozbawiony posiłków musiał opuścić miasto.

   Później mianowany niezależny dowódcą objął prowadzenie całej kampanii. Początkową  klęska w bitwie pod Gołębiem 18 lutego 1656 roku, spowodowała zmianę taktyki obranej przez Czarnieckiego. W walkach ze Szwedami brały także udział oddziały chłopskie, które Czarniecki wezwał do walki. Pokonał wojska szwedzkie pod Warką (1656) Bydgoszczą i Tucholą.

 

      Dzięki niemu wojska sprzymierzeńca Szwedów, Jerzego II Rakoczego skapitulowały pod Czarnym Ostrowem w 1657 roku. W końcu wojska szwedzkie ustępowały z terytorium Polski, ale Czarniecki walczył z nimi dalej na Pomorzu. W latach 1658-59 był dowódcą oddziałów polskich w wyprawie do Danii przeciw wojskom szwedzkim Karola X Gustawa.

    Po wojnie ze Szwedami Czarniecki został wezwany na wschodnie rubieże Rzeczypospolitej gdzie w roku 1660  pobił armię rosyjską pod Połanką i Basią. Sejm z roku 1661 podziękował Czarnieckiemu za jego wojenne zasługi. Zmarł wkrótce po mianowaniu go na hetmana polnego koronnego w 1665 roku. Jest pochowany w rodzinnej wsi Czarńca w pięknym kościele ufundowanym przez niego samego. Na przeciwko kościoła w Czarńcy park dworski z kamieniem, upamiętniającym Czarnieckiego.

 

      Stefan Czarniecki jest polskim bohaterem narodowym i wzorem patriotyzmu. Tekst polskiego hymnu narodowego wspomina jego imię.

 

 

Literatura naukowa: Stefan Czarniecki, Adam Kersten, 1599-1665, Warszawa 1963 Historia Stefana na Czarncy Czarnieckiego Wojewody kijowskiego hetmana polnego koronnego przez Ks. Michała Krajewskiego.

Copyright © 2005-2015